Dün oynanan 52 Orduspor – Sebat karşılaşmasını sahadaki futbolla değerlendirdiğimizde, ligde 2. sırada bulunan güçlü bir rakibe karşı, zorlu bir deplasmanda ve bu sezon ilk kez bu kadar yoğun tribün desteği altında 1 puan almayı başardık. Bu tablo küçümsenecek bir tablo değildir. Futbolcularımızı ve teknik heyetimizi ortaya koydukları mücadele, disiplin ve karakter için tebrik ediyoruz.
Sahada alın teri vardı, mücadele vardı, taktik sadakat vardı. Deplasmanda alınan 1 puan bazen 3 puan değerindedir. Biz o değeri dün Ordu’da gördük.
Ancak mesele sadece sahadan ibaret değil.
Ordu ve Sebat taraftarlarını yan yana konumlandırmak akıl işi değildi. Bunun sorumlusu kimse açıkça söylüyoruz: sınıfta kalmıştır. Maç boyunca karşılıklı sataşmalar yaşandı. Futbolun doğasında rekabet vardır; ancak aileye, hele hele bir futbolcunun annesine yönelik küfür asla kabul edilemez. Ordulu taraftarların futbolcumuz Veysel Sönmezsoy’un biricik annesine yönelik çirkin söylemleri sporla bağdaşmaz.
Bununla da kalınmadı. Ordulu bir taraftarın, ailesi ve çocukları yanındayken Sebat tribünlerine dönüp Fenerbahçe forması çıkarması açık bir tahriktir. Bizim taraftarlarımızın da bu provokasyon karşısında sinir küpüne dönmesi kaçınılmaz olmuştur.
Burada sormak gerekiyor: Orduspor’un Fenerbahçe ile ne işi var? Sizin ağababanız Fenerbahçe mi? Karadeniz’in takımı olarak biz Trabzonspor üzerinden İstanbul’un üç büyüğüne karşı yıllardır mücadele veriyoruz. Bir yandan “anti İstanbul” tezahüratı atıp, diğer yandan İstanbul takımı formasıyla tahrik oluşturmak ciddi bir çelişkidir. Gülmemek elde değil.
Maç bitiminde yaşananlar ise işin en vahim tarafıdır. Sebat Gençlikspor taraftarlarını taşıyan otobüsün camları taşlandı. Taraftarlarımız yaralandı, hastaneye kaldırıldı. Çok şükür ciddi bir durum yok; yaralanan kardeşlerimize geçmiş olsun diyoruz.
Ama biz sormak zorundayız:
Ordu emniyet mensupları neredeydi?
Neden yeterli güvenlik önlemi alınmadı?
Taraftarlar saldırıya uğrarken güvenlik güçleri neden ortada yoktu?
Bu sorular cevapsız kalamaz.
12 Nisan’da aynı statta bir diğer Ordu temsilcisi olan Orduspor 1967 ile karşılaşacağız. Yine Sebat taraftarı o stada gelecek.
Şimdiden soruyoruz:
Aynı senaryolar mı yaşanacak?
Yoksa bu kez gerekli güvenlik önlemleri alınacak mı?
Sebatlı taraftarlar, yöneticiler ve protokol mensupları korunacak mı?
Biz bugünden uyarımızı yapıyoruz. 12 Nisan’daki karşılaşma için güvenlik planlaması eksiksiz yapılmalıdır. Tribün düzeni doğru kurgulanmalı, provokasyonlara zemin hazırlanmasına izin verilmemelidir.
Biz sahada futbol konuşmak istiyoruz. Mücadele, taktik, puan durumu konuşmak istiyoruz. Kimsenin annesine küfür edilmesin, kimse taşlanmasın, kimse hastanelik olmasın istiyoruz.
Karadeniz’in takımları birbirine düşman değil, rakiptir. Rekabet sahada kalmalı.
Dün sahada alnımızın akıyla 1 puanı aldık.
Ama tribün organizasyonu ve güvenlik konusunda Ordu sınıfta kaldı.
Biz hatırlatıyoruz:
12 Nisan geliyor. Gereğini yapmak herkesin sorumluluğudur.
Ordu’da takımımızı yalnız bırakmayan taraftarlara, kulüp yöneticilerine, ilçe protokolüne şükranlarımızı sunuyoruz.